bana maaşını söyle sana değerini söyleyeyim!

ben, ben kalıcam ya bana ne! çıkarmıcam converselerimi 'artık zamanı geldi'ye gıcığım ztn..neyin zamanı? ayakkabılarımla kişiliğim aynı şeyse ne kolaymış hayat öyle..ayak uydurmak deyimi de burdan zımplatılmış olsa gerek! ancak hayatımda topuklu yer almadan çocuk doğuramam gibi duruyo şu ara:/ benim bünye(yarımakıl bünye) 'zengin kocasız bi hiç' bünyesi olamadı,olmaz!!!! o bakımdan ayak ön planda, üzerinde durmak açısıbakışımdan:/ topuklularla çocuklarımı taşıyabilirim:/bu, bi ben olmama durumunu gerektirse de en azdan az etki için , ben olabileceğim anları fazla tutma yoluna giderek bunu aşabilirim(belki). illa peynir gibi tek halde kalıplaşmak zorunda değilim..cemiyette pişmiycem işte,cemiyete pisliycem! hıh!